Samen met zeven collega-schrijvers heb ik gewerkt aan een uniek project.
Een van hen,
Kaat Roozal, schreef hierover het volgende:
De hemelvaart van een gevallen vrouw.
Door:
Collectief in de Doubletstraat
De Hemelvaart van een gevallen vrouw werd geschreven door acht schrijvers die elkaar vonden op
Blanco Regel.
De een plaatste een bizar krantenbericht, de ander plaatste een oproep voor een schrijfwedstrijd. Samen werd dat een project waarbij de jury bestookt werd met acht verhalen over een prostituee die een wanprestatie leverde in de Doubletstraat in Den Haag. Elk verhaal had een ander gezichtspunt.
De jury was niet blij en gaf ons geen prijs. De prijs die wij onszelf schonken was een bundel van onze verhalen. Een eenmalige druk, een collectors item!!
De schrijvers hebben genoten van de samenwerking en zijn trots op het resultaat.
De achterflap:
Een hoer krijgt op Hemelvaartsdag daverende ruzie met een ontevreden klant. Agenten zijn nodig om de boel te sussen.
Een kort bericht in een dagblad. Geen wereldnieuws, hilarisch misschien, maar toch blijft het knagen. Was het wanprestatie door haar, of was het onkunde van hem? We zouden het nooit weten als niet acht schrijvers zich hadden laten inspireren door dit bericht. Ieder schreef een visie op het gebeurde.
De een voelt zich de bonafide hoer, een ander de benadeelde klant. Een agent schaart zich in het collectief, maar is hij zelf wel zuiver? Een ranzige journalist doet een gedegen buurtonderzoek dat hem nog lang zal heugen. Een collega van de klant is op de rampzalige dag op weg naar zijn favoriete vrouw. De dochter van de hoer beschrijft vooral haar eigen pijn. Zelfs de stoeptegel, die het allemaal zag gebeuren, mengt zich in de discussie. Ieder vertelt het ware verhaal. Niemand laat zich door de ander overtuigen. De rechter buigt zich over deze kluwen.
Acht gezichtspunten treft u aan in dit boek. Daarna zult u weten wat er werkelijk gebeurd is, of zult u nog meer twijfelen.
Een quote uit elk verhaal:
Marlies (dochter van de hoer):
'Kijk,' zei ma. 'Zie je die vrouw daar achter dat raam?'
Ze wees op een raam aan de overkant. Tot mijn stomme verbazing zat de vrouw vlak voor het venster met alleen maar een onderbroek en een bh aan.
'Dat is nou je moeder.'
Kaat (hoer):
Twee wodkas had ik gedronken. De derde had ik er daar onder overheen gegooid om de boel te ontsmetten. En toen
tjak
een naald erdoor. Ik voelde het nauwelijks. Toen dan. Later wel, toen er een ringetje in zat. Een heerlijk gevoel, de hele dag.
Lennart (collega van de hoerenloper):
In gedachten zie ik voor me hoe Helga achter haar raam zit, met de rode netpanty en bijpassend setje lingerie, speels naar buiten kijkend. Langzaam voel ik iets in mijn broek groeien.
Nog één straat.
Irene (hoerenloper):
Maak je niet druk schat, zegt dat valse kreng sussend. Het overkomt meer kerels, je bent een lekkere knul, de volgende keer als je minder gespannen bent, gaat het vast beter. Ze schikt haar bh rond haar verwelkte borsten en steekt een sigaret op.
Set (stoeptegel):
Het bloed spoot uit zijn neus en ik kon niets anders dan grinniken. Zelfs toen de bloeddruppels op mijn huid spatten en mijn lichaam bedekten, kon ik niets anders dan grinniken. Mijn Helga. Mijn dappere dame.
Benny (politieagent):
Larson overdacht echter, terwijl hij vol goede moed opstond om naar het politiebureau te vertrekken, dat er zich van meet af aan een onoverkoombaar probleem aandiende; zijn vrouw woog hun financiële situatie tot op de nanogram. Hij zou nooit de geldelijke vrijheid hebben om zich over te geven aan de lusten van een klassehoer.
Arie (de vrouwelijke rechter):
Kijk, dan probeer je gewoon zo iemand een beetje in de stemming te brengen. Het is tenslotte ook mijn vak om dat te proberen. Dus begin ik hem te pij
- eh, dan doe ik fellinio.
Fellatio. Het is eruit voordat ik het besef.
Helga kijkt me stralend aan: Oh, u bent daar ook al zo goed in thuis, mevrouw de rechter.
Sergio (ranzige journalist):
'Wij zijn hier op onderzoek.
Neuken of oppleuren zeg ik.
Ik ben een journalist, ik heb recht op... Ho, wacht even... Au, godverdomme... Doe, normaal gestoorde idioot...
En nou komt de verrassing:
Jullie lazen dit natuurlijk en dachten: wat jammer dat ze die bundel alleen voor zichzelf (en een voor de jury die ongelijk had) laten drukken.
Maar nee: jullie mogen meegenieten (graag zelfs!).
Binnenkort gaat Arie aan de slag met de vormgeving. Hij maakt er een mooi boekje van.
Over enkele maanden ligt het boekje dus te pronken in onze kamers en misschien wel in die van jullie.
Uiteraard willen jullie de kans niet missen om: een 'echte Sergio' in je kast te hebben, een hoerenverhaal van een kinderboekenschrijfster te lezen (onder pseudoniem, dat dan weer wel), een schutterende Irene (die toch heel Vunzige Verzen schrijft) een afgang te zien maken in de betaalde liefde, een stoeptegel te horen praten, een rechter bijna te horen blozen, een agent... Ach laat ik maar stoppen, jullie zijn al overtuigd.
Wie een exemplaar van het boekje wil, kan een E-mail sturen naar:
eneri1968@hotmail.com
ETEN MET POWETEN
